ΤΟ+ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ+ΤΟΥ+ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ

ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΜΟΥ : **ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ**
 * Στο νησί η κατάσταση ήταν δύσκολη, αφού οι δυο παρατάξεις ολιγαρχικοί και δημοκρατικοί πολεμούν αδιάκοπα. Μόλις έφτασα στο νησί, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να τους συμφιλιώσω, ώστε να σταματήσουν τον πόλεμο. Τις προηγούμενες ημέρες οι δημοκρατικοί είχαν υπερισχύσει απέναντι στους ολιγαρχικούς, οι οποίοι πάνω στον πανικό τους προσπάθησαν βάζοντας φωτιά γύρω από την πόλη, να τους αποφύγουν. Ο σκοπός μου ήταν να ενώσω και πάλι τις δυο αυτές παρατάξεις γι΄ αυτό και προχώρησα σε συμβιβασμούς.**
 * Αποφάσισα κατ' αρχήν να θεωρήσω ως βασικούς υπαίτιους της εμφύλιας διαμάχης δέκα ολιγαρχικούς, ώστε να ικανοποιηθεί ο λαός! Έπειτα, θεώρησα σωστό να κάνουν συμφωνία μεταξύ τους, με τον όρο να έχουν τους ίδιους εχθρούς και φίλους. Μέχρι τότε το σχέδιό μου έδειχνε να πετυχαίνει.**
 * Είχα μαζί μου και 12 πλοία, αλλά τη στιγμή που θα έφευγα μια αντιπροσωπία δημοκρατικών μου ζήτησε τα πέντε από αυτά. Εκείνη τη στιγμή θεώρησα πως ήταν σωστό να μην τους δυσαρεστήσω και τους τα έδωσα.**
 * Τα γεγονότα όμως με διέψευσαν, αφού αυτή τους η κίνηση ήταν μια πρόφαση για να αναιρέσουν την συμφωνία. Μόλις λοιπόν πήραν τα πλοία διέταξαν κάποιους ολιγαρχικούς να μπούνε σε αυτά. Εκείνοι επειδή φοβήθηκαν μήπως τους μεταφέρουν στην Αθήνα και τους σκοτώσουν αρνήθηκαν να συνεργαστούν και προσέπεσαν ικέτες στο ιερό των Διοσκούρων. Οι δημοκρατικοί χρησιμοποιώντας την αντίσταση αυτή ως δικαιολογία ακύρωσαν την συμφωνία και έτσι ξανάρχισε ο πόλεμος.**
 * Η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει από τον έλεγχό μου και αυτό έδειχνε πως δεν μπορούσα να συνεργαστώ με τους δημοκρατικούς. Προφανώς δεν ήθελαν την συμφιλίωση αυτή και θα έβρισκαν τρόπο για να την αποτρέψουν. Παρ' όλες βέβαια τις δυσκολίες που αντιμετώπισα δεν ξέφυγα από τον στόχο μου και προσπάθησα με κάθε τρόπο να τον πραγματοποιήσω, αν και τελικά απέτυχα.**


 * ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ: ΕΥΡΥΜΕΔΩΝ**
 * Μετά την άφιξή μου στο νησί διαπίστωσα πως οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο παρατάξεις, στους δημοκρατικούς και στους ολιγαρχικούς, ήταν πάρα πολύ δύσκολες. Ο ένας σκότωνε τον άλλο χωρίς καν να υπάρχει αιτία, άλλοι σκότωναν εξαιτίας των χρημάτων. Επίσης, η κατάσταση ήταν τόσο άσχημη που ακόμα και πατέρας σκότωνε το παιδί του. Αφού διαπίστωσα τις συνθήκες που επικρατούσαν στο νησί, αποφάσισα να παραμείνω άπραγος, αν και είχα στη διάθεση μου 60 πλοία και θα μπορούσα να ηρεμήσω την κατάσταση. Όμως δεν έκανα τίποτα, επειδή ίσως και να φοβόμουν να αναμειχθώ. Δεν ΄θελα βέβαια να αναμιχθώ και για έναν ακόμη λόγο. Αν αποφάσιζα να επέμβω αυτό θα με απέτρεπε απο το να συνεχίσω το σχέδιο για την οικονομική επέκταση στη Σικελία και αν έστελνα πίσω κάποιους ολιγαρχικούς δεν θα ήμουν εγώ αυτός που θα έπαιρνε τη δόξα μπροστά στο αθηναϊκό κοινό. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο παρέμεινα επί επτά ημέρες να παρακολουθώ τα γεγονότα και να μην κάνω τίποτα...**