ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ+ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Στα δύο πρώτα χωρία έχουμε κυρίως κύριες προτάσεις. Στο κείμενο του Μακρυγιάννη παρατηρούμε παρατακτική σύνδεση π.χ. {είμαι αγράμματος **και** δε θυμώμαι **και** δε βαστώ σειρά} ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει υποτακτική σύνδεση π.χ. { __**επειδή**__ είμαι αγράμματος (αιτιολογική πρόταση), και δε θυμώμαι**,**δε βαστώ...} Στην αρχή του παραμυθιού παρατηρούμε επίσης παρατακτική σύνδεση π.χ. {έναν καιρό και ένα ζαμάνι ήταν μια γριά και δεν είχε παιδί και πήγαινε νύχτα μέρα στην εκκλησία και παρακαλούσε τη Παναγία...} ενώ και εδώ θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί από υποτακτική σύνδεση π.χ. {μια γριά που δεν είχε παιδί (αναφορική πρόταση)για αυτό πήγαινε νύχτα μέρα στην εκκλησία (αιτιολογική πρόταση),για να παρακαλέσει την Παναγία (τελική πρόταση).

Στο τρίτο χωρίο έχουμε ένα αρχαιοελληνικό κείμενο Θουκυδίδης Ἀθηναῖος ξυνέγραψε τὸν πόλεμον τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων, ὡς ἐπολέμησαν πρὸς ἀλλήλους, ἀρξάμενος εὐθὺς καθισταμένου καὶ ἐλπίσας μέγαν τε ἔσεσθαι καὶ ἀξιολογώτατον τῶν προγεγενημένων, τεκμαιρόμενος ὅτι ἀκμάζοντές τε ἦσαν ἐς αὐτὸν ἀμφότεροι παρασκευῇ τῇ πάσῃ καὶ τὸ ἄλλον ἑλληνικὸν ὁρῶν ξυνιστάμενον πρὸς ἑκατέρους, τὸ μὲν εὐθὺς, τὸ δὲ καὶ διανοούμενον.

● **__ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ __** [1.1.1] Ο Θουκυδίδης o Αθηναίος εξιστόρησε τον πόλεμο των Αθηναίων και των Πελοποννησίων, πώς επολέμησαν μεταξύ τους· και άρχισα ευθύς αμέσως μόλις ξέσπασε ο πόλεμος, γιατί περίμενα πως θα ήταν πολύ μεγάλος και ο πιο άξιος να ιστορηθεί απ' όλους τους προτήτερους. Το συμπέρανα αυτό από το ότι και τα δύο μέρη μπήκαν στον πόλεμο εφοδιασμένοι με όλα τα υλικά μέσα, και βλέποντας πως όλες οι άλλες Ελληνικές πολιτείες πήγαν με το ένα μέρος ή το άλλο, μερικές από μιας αρχής και οι άλλες το συλλογίζονταν και το είχαν σκοπό

Στη μετοχή αρξάμενος έχουμε μια κύρια πρόταση Στη μετοχή καθισταμένου (χρονική μετοχή) έχουμε μια χρονική πρόταση Η μετοχή ελπίσας (αιτιολογική μετοχή) αποδίδεται με μια αιτιολογική πρόταση Το ειδικό απαρέμφατο έσεσθαι αποδίδεται με μια ειδική πρόταση

Με βάση τα παραπάνω καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι στη νέα ελληνική δεν είναι δυνατόν να χτίσουμε το λόγο μας με αντίστοιχο τρόπο σαν αυτόν που επιλέγει ο Θουκυδίδης αφού δεν είναι συχνή η χρήση μετοχών και απαρεμφάτων ενώ στα αρχαία τισ περισσότερες φορές ο λόγος στηρίζεται σε αυτά.

ΜΕΡΟΣ 2ο

αισθόμενοι - αντιληφθέντες - μόλις πήραν είδηση προσπλεούσας - την προσέγγιση - πως πλησιάζουν οιχομένας - την αναχώρηση - και φεύγουν λαβόντες - μετέφεραν - έμπασαν κρυφά όντας - οι οποίοι εως ότε έμεναν - που τους κρατούσαν κελεύσαντες - διατάξαντες - και πρόσταξαν εκβιβάζοντες - αποβιβάζοντες - και κατέβασαν ελθόντες -ήλθαν - πηγαίνοντας

Οι διαφορές οι οποίες επικρατούν στο αρχικό κείμενο και στις δύο αποδόσεις είναι κυρίως ο τρόπος μετάφρασης. Οι μετοχές μεταφράζονται κυρίως με ρήματα και παρατακτική σύνδεση. Στο κείμενο του Βενιζέλου ή διατηρείται η μετοχή ή αντικαθίσταται με ουσιαστικό. Μόνο στη περίπτωση των μετοχών (λαβόντες - μετέφεραν,ελθόντες -ήλθον) χρησιμοποιεί ρήμα. Η Λαμπρίδη αντίθετα χρησιμοποιεί παρατακτική σύνδεση και μετετρέπει τις μετοχές σε ρήματα.

ΜΕΡΟΣ 3ο

[3.80.2] οἱ δὲ Πελοποννήσιοι μέχρι μέσου ἡμέρας **δῃώσαντες** τὴν γῆν ἀπέπλευσαν, καὶ ὑπὸ νύκτα αὐτοῖς ἐφρυκτωρήθησαν ἑξήκοντα νῆες Ἀθηναίων **προσπλέουσαι** ἀπὸ Λευκάδος· ἃς οἱ Ἀθηναῖοι **πυνθανόμενοι** τὴν στάσιν καὶ τὰς μετ’ Ἀλκίδου ναῦς ἐπὶ Κέρκυραν **μελλούσας** πλεῖν ἀπέστειλαν καὶ Εὐρυμέδοντα τὸν Θουκλέους στρατηγόν. [3.81.1] οἱ μὲν οὖν Πελοποννήσιοι τῆς νυκτὸς εὐθὺς κατὰ τάχος ἐκομίζοντο ἐπ’ οἴκου παρὰ τὴν γῆν· καὶ **ὑπερενεγκόντες** τὸν Λευκαδίων ἰσθμὸν τὰς ναῦς, ὅπως μὴ **περιπλέοντες** ὀφθῶσιν, ἀποκομίζονται.

Οι Πελοποννήσιοι μέχρι το μεσημέρι λεηλάτησαν τη γή και ύστερα έφυγαν. Στη διάρκεια της νύχτας τους αναγγέλθηκε με πυρσούς ότι εξήντα πλοία των Αθηναίων πλησίαζαν προς τη Λευκάδα. Μόλις έμαθαν οι Αθηναίοι για την αναταραχή και για τα πλοία του Αλκίδα ότι επρόκειτο να πλεύσουν εναντίον της Κέρκυρας, απέστειλαν τον Ευρυμέδοντα τον γιό του Θουκλή ως στρατηγό.Οι Πελοποννήσιοι κατά τη διάρκεια της νύκτας μεταφέρονταν προς τη πατρίδα τους γρήγορα και αφού μετέφεραν τα πλοία πάνω από τον ισθμό της Λευκάδας για να μη τους δουν οι Αθηναίοι ότι κάνουν το γύρο αποχώρησαν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ **ΛΑΜΠΡΙΔΗ** [3.80.2] Οι Πελοποννήσιοι πάλι, αφού ρήμαξαν τα χωράφια ως το μεσημέρι, γύρισαν πίσω στα Σύβοτα, και κατά το βράδυ έλαβαν είδηση με φωτεινά σήματα πως αρμενίζουν κατά κει εξήντα Αθηναϊκά καράβια, που έρχονται από τη Λευκάδα αυτά τα έστειλαν οι Αθηναίοι μόλις πληροφορήθηκαν την εσωτερική αναταραχή στη Κέρκυρα, και πως τα καράβια του Αλκίδα σκόπευαν να πάνε κατά κει και στρατηγό μαζί τους έστειλαν τον Ευρυμέδοντα, το γιο του Θουκλή. [3.81.1] Ευθύς τότε οι Πελοποννήσιοι, αρμενίζοντας νύχτα και ξυστά στη στεριά, ξεκίνησαν να γυρίσουνε στον τόπο τους όσο μπορούσαν πιο γρήγορα. Και πέρασαν τα καράβια πάνω από τον ισθμό της Λευκάδας σερνάμενα στη στεριά, για να μην κάνουν το γύρο του νησιού και τους ιδούν.